آداب صحیح غذا خوردن کودکان – قسمت دوم

آداب-صحیح-غذا-خوردن-کودکان-دوم

در مطلب قبلی ( آداب صحیح غذا خوردن کودک – قسمت اول ) ، بررسی کردیم که :

۱ ) فاصله کودک تا میز غذا و سفره چه‌قدر باشد.
۲ ) رفتار کودک هنگام غذا خوردن بر سر میز و غذا، و با استفاده از پیش‌بند چگونه است.
۳ ) استفاده از زیرانداز برای کودکان چه میزان ضروری است.
۴ ) ابتدا غذای کودکان را جداگانه بدهیم یا به همراه بقیه اعضای خانواده.

و در این مطلب به ادامه این صحبت می‌پردازیم.


۵ – دهان کودکان پر نباشد

خیلی از بچه‌ها دوست دارند که مقدار زیادی غذا که بیش از اندازه دهان است را در قاشق و یا روی چنگال گذاشته

و به یک‌باره وارد دهان کنند! برداشتن لقمه‌های بزرگ نه تنها اطراف دهان را کثیف می‌کند، بلکه باعث می‌شود که کودک شما با

دهان باز غذا بخورد! که قطعا با صدای ملچ ملوچ جویدن غذا دیگران را آزار خواهد داد…

دقت داشته باشید که جلوگیری کردن از این‌گونه عادات در سنین ابتدایی، به مراتب آسان‌تر از ترک دادن پس از عادت است.

۶ – سفره، بشقاب، قاشق و چنگال وسایل بازی نیستند

اشتباه برداشت نکنید! قرار نیست سفره را برای کودک مانند زندان کنیم.

باید رفتار لطیف و محبت‌آمیز با داشته باشیم تا کودک مشتاق به غذاخوردن شود.

ما به آرام نشستن بر سر سفره، با غذا بازی نکردن و رعایت آداب اولیه غذا خوردن عادت کرده‌ایم.

کارد را به دست راست و چنگال را به دست چپ میگیریم، و گوشت را تکه کرده و در دهان می‌گذاریم.

اما برای کودکان رعایت کردن این مسائل سخت و خسته کنندست. ولی خب بالاخره باید به آداب غذا خوردن عادت کنند.

به عنوان مثال، یکی از آداب غذاخوردن بر روی میز به این‌گونه است که کودک بعد از نشستن، باید دست‌های خود را بر روی ران پا قرار دهد.

اما طبیعتا کودکان به سختی از این قوانین پیروی خواهند کرد..

چه قوانینی را باید به کودک خود آموزش دهیم؟

  1. اجازه ندهید که دست در لیوان و بشقاب ببرند. و قاشق، چنگال یا کارد را روی بشقاب و لیوان بزنند.
  2. اجازه ندهید که عادت کنند که انگشتانشان را در غذا فرو کنند. غذای خودشان یا دیگران هیچ تفاوتی ندارد.
  3. اجازه ندهید که با میز ضرب بگیرند، و روی میز بکویند.
  4. موقع غذا خوردن مداد و خودکار را همراه‌شان نیاورند!
    بعضی از بچه‌ها گریه و اصرار میکنن که حتما باید این وسیله نقاشی، موقع غذا خوردن همراهشان باشد.
    و یکدفعه شروع به خط خطی کردن سفره یا میز غذاخوری میکنند.
    اگر کودک شما استعداد در هنر دارد، بهتر است که بعد یا قبل از غذاخوردن، قلم و کاغذ به او بدهید تا در اتاقش نقاشی بکشد.
  5. اجازه ندهید که با نان بازی کنند، و آن را تکه تکه کرده و با آن بازی کنند

باید با رفتارتان این موضوع را بیان کنید، که سفره‌غذا و میزغذاخوری اسباب‌بازی و اتاق بازی کردن نیست.

۷ – شکرکردن و تشکر بابت غذا

بسیاری از والدین بی‌توجه به این موضوع، و با گفتن این جمله که :

هنوز خیلی کوچیکه! این چیزا رو متوجه نمیشه! بعدا که بزرگ شد یادش میدیم و خودش میفهمه!

از این موضوع بسیار مهم، خیلی ساده عبور میکنند. این درحالی است که او از زمان کودکی باید این رفتارها را

بیاموزد، تا در سنین کم این آداب به عادت تبدیل شوند.

باید به آنها یاد داد که غذا را با نام و ذکر خداوند بزرگ شروع کرده، و در پایان غذا خداوند را برای این وعده غذا شکرگزاری کنند.

علاوه براین، باید به آنها آموخت که اگر :

  1. از غذا خوششان نمی‌آید
  2. میل به غذا خوردن ندارند
  3. غذایشان تمام شده و دیگر نمی‌توانند غذا بخورند

مرتبا راجع به آن سر سفره صحبت و اعتراض نکنند.علاقه نداشتن کودک به غذا

و نگویند اییی! چه بدمزه!
اه اه! من که اصلا دوست ندارم! و ازین غذا نمیخورم!

کودکی را تصور کنید، که دائم فریاد میزند که :

من اسفناج دوست ندارم! از سیب زمینی هم بدم میاد! اه اه، من که سبزی نمیخورم!

من فقط بستنی، شکلات، لواشک میخوام!

باید به آنها آموخت که به هردلیلی که باشد، فقط بگویند ” متشکرم “

این طرز تربیت باعث می‌شود که کودکان خارج از محیط خانه، موجب شرمساری و خجالت زده شدن والدین نشوند.


برای عضویت در مجله => کلیک کنید!